1
دانشکده مهندسی عمران، دانشکدگان فنی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2
دانشکده مهندسی عمران، دانشکدگان فنی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
3
دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه علموصنعت ایران، تهران، ایران.
چکیده
آسفالت سرد بازیافتی بهدلیل کاهش هزینههای انرژی، مدیریت پسماند و تأثیرات زیستمحیطی مثبت، جایگاه ویژهای در پروژههای راهسازی یافته است. با این حال، استفاده از تراشه آسفالتی بازیافتی میتواند خواص مکانیکی مخلوط را تحت تأثیر قرار دهد. در این پژوهش، تأثیر درصدهای مختلف تراشه آسفالتی (0، 25، 50، 75 و 100 درصد) و اصلاح قیر امولسیون با پلیمر لاتکس (SBR latex) بر عملکرد مخلوطهای آسفالتی سرد بررسی شده است. نمونهها با استفاده از روش مارشال اصلاح شده، با محدوده بهینه درصد هوا (9-14 درصد) و قیر امولسیون (5/3-5/5 درصد) تهیه شدند. سپس آزمایشهای شامل مقاومت مارشال، مقاومت کششی غیرمستقیم، مدول برجهندگی، حساسیت رطوبتی و خزش دینامیکی انجام شد و تحلیل آماری ANOVA به منظور ارزیابی تأثیر پارامترهای مستقل و تعامل آنها به کار گرفته شد. نتایج نشان داد افزایش درصد تراشه آسفالتی منجر به کاهش مقاومت مارشال (تا 24 درصد)، مدول برجهندگی (تا 76 درصد) و مقاومت خزشی (تا 81 درصد) میشود، اما حساسیت رطوبتی و مقاومت کششی غیرمستقیم مخلوطها به ترتیب به میزان 13 و 15 درصد بهبود مییابد. استفاده از پلیمر لاتکس توانست تا حدی افت عملکرد ناشی از تراشه آسفالتی را جبران کرده و خواص مکانیکی مانند مقاومت مارشال را بهبود بخشد. با این حال، در درصدهای بالای تراشه، تأثیر آن محدود بوده و بهطور کامل جبران نمیشوند. این پژوهش نشان داد که ترکیب تراشه آسفالتی با پلیمر لاتکس، با بهینهسازی درصد تراشه و میزان اصلاحکننده، میتواند بهعنوان راهکاری مؤثر برای بهبود عملکرد مخلوطهای آسفالتی سرد بازیافتی در پروژههای راهسازی مورد استفاده قرار گیرد.